นางนกไส้กับช้างใจทราม

rogue_mad_angry_elephant_cartoon_photo_cut_outs-r281869a75aab46a0b2ef4dc23922d95a_x7sa6_8byvr_512

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในป่าใหญ่มีนางนกไส้ตัวหนึ่งได้ฟักไข่อยู่บนกอหญ้า จนกระทั่งลูกนกได้ฟักลูกออกมาเป็นตัว ขณะนั้นมีพญาช้างเผือกเชือกหนึ่งได้นำโขลงช้างบริวารจำนวน 8 เชือก เดินผ่านทางนั้นมาพอดี เมื่อนกไส้เห็นโขลงช้างก็หวั่นใจว่าลูกๆ ของนางอาจถูกโขลงช้างเหล่านี้เหยียบตายได้ จึงรีบเข้าไปทำความเคารพแล้วอ้อนวอนขออย่าได้เหยียบย่ำลงบนลูกน้อยที่เพิ่งฟักของตน

พญาช้างผู้มีเมตตาจึงรับปากว่าจะไม่ทำอันตรายลูกๆ ของนาง พร้อมกับเข้าไปยืนคร่อมลูกเล็กๆ ของนางไว้ เพื่อให้เหล่าบริวารช้างเดินเลี่ยงไปทางอื่น จากนั้นก็ได้กล่าวเตือนนางนกไส้ว่ายังมีช้างเกเรอยู่อีกเชือกหนึ่งที่ไม่ขึ้นกับโขลงกำลังเดินตามมา กล่าวจบพญาช้างก็เดินจากไป

ไม่นานช้างเกเรเชือกนั้นก็เดินทางมาถึง นางนกไส้จึงรีบทำความเคารพพร้อมกับอ้อนวอนขอความเมตตาจากช้างเชือกนี้ว่าอย่าเหยียบลูกๆ ของนาง แต่เนื่องจากช้างเชือกนี้นอกจากจะเกเรแล้วยังใจทรามด้วย มันจึงไม่ฟังในคำอ้อนวอนของนางนกไส้แล้วตรงเข้าไปเหยียบลูกๆ ของนางจนตายทั้งรัง

ฝ่ายนางนกไส้เห็นเช่นนั้นก็ทั้งเสียใจและโกรธแค้นช้างเกเรเชือกนี้เป็นอย่างมาก จากนั้นก็เข้าป่าไปผูกมิตรกับกา พร้อมกับเล่าเรื่องของตนให้กาฟัง และได้อยู่รับใช้กาจนกาเห็นใจนางแล้วกล่าวว่าถ้าหากมีสิ่งใดที่ให้มันช่วยเหลือก็ให้บอก นางนกไส้จึงได้ขอให้กาช่วยไปจิกตาช้างเกเรเชือกนั้นให้บอด กาจึงรับปากว่าจะช่วย

หลังจากนั้นนางนกไส้จึงได้เดินทางไปหาแมลงวัน พร้อมเล่าเรื่องของตนให้แมลงวันฟัง และอยู่รับใช้แมลงวันจนแมลงวันเห็นใจและบอกว่าหากมีสิ่งใดให้ช่วยก็จงบอก นางนกไส้จึงขอร้องให้แมลงวันช่วยไปวางไข่ที่ตาของช้างเกเรเชือกนั้น แมลงวันก็รับปากว่าจะช่วย

จากนั้นนางนกไส้ก็เดินทางไปหากบ เล่าเรื่องของตนให้กบฟัง พร้อมอยู่รับใช้จนกบเห็นใจแล้วบอกว่าหากมีเรื่องใดให้ช่วยก็จงบอกมา นางนกไส้จึงขอร้องให้กบช่วยส่งเสียงร้องหลอกช้างเกเรเชือกนั้นให้ไปทางปากเหว กบจึงรับปากว่าจะช่วย

ครั้นถึงวันนัดหมาย กาก็บินไปจิกตาทั้งสองข้างของช้างเกเรจนตาบอด แมลงวันก็บินไปวางไข่ในตาทั้งสองข้างของช้างเกเร เมื่อไข่กลายเป็นหนอนชอนไชในดวงตาก็ทำให้ช้างเกเรได้รับความทุกข์ทรมานเป็นอย่างมาก มันเดินคลำทางเรื่อยมาจนรู้สึกกระหายน้ำจึงเดินสะเปะสะปะเพื่อหาแหล่งน้ำ ในขณะนั้นเองกบก็ส่งเสียงร้องทำให้ช้างเกเรเข้าใจผิดว่ามีบึงอยู่ตรงนั้นจึงได้เดินตามเสียงร้องของกบไปทำให้พลัดตกลงไปในเหวจนถึงแก่ความตายในที่สุด

 

ข้อคิดจากนิทานพื้นบ้าน : ผู้มีกำลังมากไม่ควรดูถูกและข่มเหงผู้ที่มีกำลังน้อยกว่าตน