ลากับวัว

M2836

ณ โรงนาแห่งหนึ่ง ขณะลาตัวหนึ่งกำลังลากโมหินใหญ่วนไปมาอยู่นั้น มันก็เกิดความรู้สึกภาคภูมิใจในตัวเองเป็นอย่างมากที่สามารถทำเช่นนี้ได้ จึงได้พูดกับตัวเองว่า “ช่างน่าอัศจรรย์จริงๆ ที่ข้าได้เดินทางตลอดวันโดยไม่ได้หยุดพัก แม้แต่ม้าที่ได้ชื่อว่าวิ่งเร็วที่สุดยังเดินได้ไม่ไกลเท่ากับข้าเลย”

วัวตัวหนึ่งที่เพิ่งกลับมาจากการหาอาหารเดินผ่านมาและได้ยินมันพูดเข้าพอดี จึงกล่าวทักท้วงขึ้นว่า “ข้าว่าเจ้าลองมองดูรอบๆ ตัวเจ้าให้ดีก่อนที่จะมาพูดจาโอ้อวดเช่นนี้นะ จริงๆ แล้วเจ้าแค่เดินเป็นวงกลมไปรอบๆ เท่านั้นเอง ซ้ำยังไม่ได้ก้าวเท้าออกนอกรัศมีของเครื่องโม่แม้แต่ก้าวเดียว”

 

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : คนเขลาไม่สามารถปกปิดความเขลาของตนเองได้