ลำธาร ทะเลสาบ และทะเล

how-to-draw-a-river-1

ในฤดูใบไม้ผลิลำธารสายเล็กๆ ได้ไหลผ่านป่าไปเรื่อยๆ จนถึงบึงกว้างใหญ่ แล้วลำธารได้พูดขึ้นว่า “พี่บึงจ๋า โปรดให้ข้าไหลมารวมกับท่านเถิด” บึงปฏิเสธคำขอและบอกให้ลำธารไหลไปรวมกับทะเลสาบแทน เมื่อเป็นเช่นนี้ลำธารจึงไหลต่อไปจนมาพบกับทะเลสาบแล้วเอ่ยขึ้นว่า “น้าทะเลสาบจ๋า โปรดให้ที่พักพิงแก่ข้าด้วยเถิด”

ทะเลสาบก็ตอบกลับไปว่า “ข้าคงยอมให้เจ้าไหลมารวมกับข้าไม่ได้หรอก เพราะเจ้าอาจทำให้ทะเลสาบใสสะอาดอย่างข้าขุ่นมัวได้” ลำธารจึงไหลต่อไปเรื่อๆ จนกระทั่งได้พบกับทะเล แล้วลำธารได้กล่าวขึ้นว่า “ลุงทะเลจ๋า ข้าขออยู่กับท่านได้มั้ย” ทะเลนั้นอ้าแขนรับและบอกว่า “ได้สิ เพื่อนๆ กำลังรอเจ้าอยู่นะ” เมื่อฤดูแล้งมาถึงทุกสิ่งทุกอย่างล้วนแห้งแล้ง บึงใหญ่และทะเลสาบที่เงียบสงบก็แห้งขอดลงไป ขณะที่ทะเลยังคงเต็มไปด้วยคลื่นสีฟ้าครามสดใสลูกใหญ่พัดเข้าสู่ชายฝั่งตลอดมา

 

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ทำให้เกิดรากฐานที่มั่นคง