พลายมหิฬามุขกับคำพูดของโจร

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เมื่อครั้งพระเจ้าพรหมทัตปกครองกรุงพาราณสี พระองค์มีช้างพระที่นั่งที่ทรงโปรดปรานมากอยู่เชือกหนึ่งชื่อว่า “พลายมหิฬามุข”

........

ไม่มีบาปใดเป็นความลับ

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ เมืองพาราณสี มีสำนักอาจารย์ทิศาปาโมกข์สั่งสอนศิลปวิทยาแก่ศิษย์หนุ่มจำนวน 500 คน และผู้เป็นอาจารย์ได้มีบุตรสาวโฉมงามอยู่คนหนึ่ง

........

สุนัขจิ้งจอกจอมยุแยง

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ ป่าใหญ่แห่งกรุงพาราณสีอันมีรุกขเทวดาคอยดูแลอยู่ มีราชสีห์และเสือโคร่งทั้งสองต่างเป็นเพื่อนรักกัน และต่างอาศัยอยู่ในถ้ำบนภูเขาร่วมกันอย่างสงบสุข

........

ถาดทองคำกับสองพ่อค้าเร่

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีพ่อค้าเร่อยู่ 2 คน คนหนึ่งชื่อ “เสรีวะ” ซึ่งเป็นผู้ซื่อสัตย์ ส่วนอีกคนชื่อ “เสรีวะ” เช่นกัน แต่เป็นผู้มีนิสัยขี้โกง

........

ค่าจ้างข้ามฟาก

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีฤาษีตนหนึ่งได้บำเพ็ญเพียรอยู่ในป่าหิมพานต์มาช้านาน วันหนึ่งฤาษีได้เดินทางเข้าไปในเมืองพาราณสีเพื่อหาอาหารรสเค็มและรสเปรี้ยวมาบริโภค

........

พราหมณ์ผู้แสนประหม่า

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีบุตรของพราหมณ์ผู้หนึ่งนามว่า “โสมทัตต์” ครั้นสำเร็จศิลปวิทยาชั้นสูงจากสำนักอาจารย์ในนครตักสิลาแล้ว โสมทัตต์ก็กลับบ้านเกิดคือกรุงพาราณสี

........

ช้างโอฏฐิพยาธิถูกถอดยศ

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีช้างเชือกหนึ่งชื่อว่า “โอฏฐิพยาธิ” ซึ่งเป็นช้างในพระเจ้าทัฬหธรรม แห่งกรุงพาราณสี ด้วยเหตุที่ช้างโอฏฐิพยาธิเป็นช้างที่มีกำลังมาก

........

เหล่าพ่อค้าโลภมากกับต้นไทรให้คุณ

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีพ่อค้ากลุ่มหนึ่งรวมตัวกันขึ้นเพื่อไปค้าขายยังเมืองต่างๆ พร้อมด้วยเกวียน 500 เล่ม ในคราวนั้นเหล่าพ่อค้าได้แต่งตั้งพ่อค้าคนหนึ่งขึ้นมาเป็นหัวหน้านำขบวนเกวียน

........

เป็นบุตรต้องดูแลพ่อแม่

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ เมืองพาราณสี มีชายผู้หนึ่งชื่อว่า “สวิฏฐกะ” อาศัยอยู่กับพ่อแม่ของเขาสองคน โดยนายสวิฏฐกะได้เลี้ยงดูพ่อของตนเป็นอย่างดี

........

หน่อสะเดากับพระกุมารร้ายกาจ

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เมื่อพระเจ้าพรหมทัตครองราชสมบัติแห่งกรุงพาราณสี ในครั้งนั้นมีฤาษีตนหนึ่งได้เดินทางผ่านมายังอุทยานหลวง พระเจ้าพรหมทัตทอดพระเนตรเห็นกิริยาที่สงบสำรวมจึงรู้สึกเลื่อมใส

........

หนูกินผาล

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ เมืองพาราณสี มีพ่อค้าอยู่สองคนเป็นเพื่อนกัน คนหนึ่งเป็นพ่อค้าอยู่ในเมือง ส่วนอีกคนหนึ่งเป็นพ่อค้าจากชนบท วันหนึ่งพ่อค้าชนบทได้นำผาล

........