เพียงหนูตายก็ให้ทรัพย์ได้นับแสน

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ กรุงพาราณสี มีเศรษฐีอยู่ผู้หนึ่งนามว่า “จุลลกเศรษฐี” มีความสามารถในการพยากรณ์เหตุการณ์ล่วงหน้าได้อย่างแม่ยำ

........

เกาะนางยักษ์

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเกาะกลางมหาสมุทรแห่งหนึ่งชื่อว่า “ตามพปัณณี” ซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองสิริสวัตถุที่เป็นเมืองของเหล่านางยักษ์

........

นางกวางกับนายพรานกลับใจ

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ เขตเมืองพาราณสี มีพญากวางผิวพรรณดั่งทองคำ และนางกวางผู้เป็นภรรยาดูแลปกครองกวาง 8 หมื่นตัวอยู่ในป่า วันหนึ่งพญากวางเกิดพลาดท่าไปติดเข้ากับบ่วงของนายพราน

........

ผลบุญจากการให้ทานปลา

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ กรุงพาราณสี เศรษฐีผู้หนึ่งมีบุตรชาย 2 คน ครั้นเมื่อเศรษฐีตายลง บุตรชายผู้พี่เห็นว่าควรจะชำระสะสางบัญชีการค้าของบิดาให้เรียบร้อย

........

มนต์ชุบชีวิตเสือ

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ สำนักอาจารย์ทิศาปาโมกข์ผู้มีศิษย์ 500 คน ในครั้งนั้นมีศิษย์ผู้หนึ่งนามว่า “สัญชีวะ” ได้รับการถ่ายทอดมนต์ชุบชีวิตมนุษย์หรือสัตว์ที่ตายแล้วให้ฟื้นคืนชีพได้

........

นางนกไส้กับช้างใจทราม

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในป่าใหญ่มีนางนกไส้ตัวหนึ่งได้ฟักไข่อยู่บนกอหญ้า จนกระทั่งลูกนกได้ฟักลูกออกมาเป็นตัว ขณะนั้นมีพญาช้างเผือกเชือกหนึ่งได้นำโขลงช้างบริวารจำนวน

........

กระต่ายตื่นตูม

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ ป่าใหญ่แห่งหนึ่ง มีกระต่ายตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในดงตาลที่มีต้นมะตูมขึ้นปะปนอยู่ วันหนึ่งขณะที่มันนอนเล่นอยู่ใต้ต้นตาลใกล้ต้นมะตูมนั้นมันก็เกิดความกังวลขึ้นว่าหากแผ่นดินถล่ม

........

พราหมณ์หนุ่มบูชาไฟ

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเด็กชายคนได้ถือกำเนิดในตระกูลพราหมณ์ เมื่อตอนที่เขาเกิดมานั้นพ่อและแม่ผู้เป็นพราหมณ์ได้ทำการจุดไฟประจำกำเนิดเพื่อเป็นสิริมงคลให้แก่บุตรชาย

........

ดาบสไร้ศีลกับเหี้ยรู้คิด

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในป่าแห่งเมืองพาราณสีมีดาบสผู้ทรงศีลตนหนึ่งมาพำนักอยู่เพื่อปฏิบัติธรรม ด้วยความศรัทธาของชาวบ้านจึงได้สร้างอาศรมให้ดาบสตนนั้นได้อยู่อาศัย

........

ราชสีห์กับคุณของสุนัขจิ้งจอก

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในป่าใหญ่แห่งหนึ่งมีราชสีห์อยู่ตัวหนึ่งได้ออกหาอาหารกินแล้วเกิดพลาดพลั้งตกลงไปในหล่มโคลนเลนที่เริ่มแห้ง ด้วยน้ำหนักตัวและรูปร่างของราชสีหาจึงไม่สามารถขึ้นมาจากหล่มนั้นได้

........

ชื่อที่ดีที่สุด

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ นครตักศิลา แห่งแคว้นธาระ มีอาจารย์ทิศาปาโมกข์ผู้หนึ่งซึ่งมีศิษย์ในสำนักอยู่ 500 คน ครั้งนั้นมีศิษย์คนหนึ่งนามว่า “ปาปกะ”

........